Sławoj prawomocnie ...

[BLAaa]

Oj Długi...
Przeczytaj sobie wyrok z uzasadnieniem. Potem przejrzyj sprawę Lingens przeciwko Austrii w ETPC, które mówi o tym, że ochrona polityków ma znacznie mniejszy rozmiar, niż przecietnego Kowalskiego. Nie wspomnę o prawie do krytyki postepowania, zachowań, lub poglądów osób publicznych. Ktoś, kto staje się osoba publiczną z własnej, świadomej woli, tak samo musi mieć świadomość o pewnych niedogodnościach.

Upieram sie, że powinieneś użyc określenia "może być karalne", bo wcale nie musi. Orzecznictwo mówi, że w zderzeniu praw: do swobody wypowiedzi, krytyki i informacji kontra prawa do ochrony zycia prywatnego osób publicznych - po pierwsze: te pierwsze moga byc mocniejsze, bo są kanonem ustroju demokratycznego, ale w przypadku sporu nalezy każdy przypadek rozpatrzeć obiektywnie i indywidualnie. Dlatego ja uzyłbym okreslenia "może być karalne", bo nie zawsze musi.

[BLAaa]

Ujawnienie spraw prywatnych polityka z zakresu: choroby, członków rodziny nie będacych osobami publicznymi (np. ich stanu posiadania), preferencji seksualnych z dużym prawdopodobieństwem będzie podlegało karze.
Ale takie dane jak np. stan majatku, posiadania nie podlegaja ochronie.

W tym pierwszym przypadku, faktycznie, do ujawnienia potrzebna byłaby ich zgoda.

[BLAaa]

Do pierwszego Twojego posta:
Link dostałem od Ciebie do pewnej strony, ale tam wyroku 30/3/A/2006 nie bylo, bo jest za świeży. Jest tam parę spraw związanych z orzecznictwem, ale ja swoje biorę z innych, np. TK, czy ETPC, adwokatury, SN, czy uczelnianych.
Mówisz o polskich ustawach, ale liczba przegranych spraw przez Polskę w Europejskim Trybunale Praw Człowieka rosnie, a raporty Rady Europy potwierdzają, że w naszym kraju dzieje się coraz gorzej. Dlatego wolę jednak opierać sie o orzecznictwo ETPC, lub TK, niz nba ustawach.
Nie pisz do mnie nigdy więcej tekstu typu "Blaa, nie rób ze mnie idioty!", bo lubie z Toba dyskutować, mimo, że mamy różne poglądy. Ja Ci takich tekstów nie piszę. Traktuje to jako element debaty publicznej.

Drugi post:
Piszesz - "Mówię, że nie masz racji". Zwróć uwagę o czym my dyskutujemy. Ty twierdzisz, że ujawnianie prywatnych spraw osób publicznych, jest karane (nawet powołujesz się na prof. Sobczaka), a ja twierdze, że może być karane, ale nie musi.
Hmmm... Radny, prezydentem jest się 24 godziny na dobę. Jak piję, to zawsze robie to jako radny. Prezydent - jako prezydent. Też mozna o tym dyskutować. Tylko po co?

[Demurrer]

Obaj macie rację.

Sfera prywatna osób publicznych jest co do zasady wyłączona. Ale jeśli zostanie wykazany związek pomiędzy pewnym elementem ze sfery prywatnej a interesem publicznym, wówczas w tym zakresie ta sfera może być ujawniona przez dziennikarza.

Jeśli chodzi o przykład pijącego po godzinach polityka. Będzie to jego prywatna sprawa, której naruszenie przez dziennikarza będzie karne. Co do zasady. Ale jeśli np. okazałoby się że tenże polityk pije z przedsiębiorcą któremu dzień wcześniej wydał koncesję albo który właśnie co wygrał przetarg, to już ten fakt uzasadnia ujawnienie przez dziennikarza faktu picia alkoholu po godzinach w takim towarzystwie. Tego wymaga interes publiczny i działanie w imieniu tego interesu uchyliłoby bezprawność naruszenia sfery prywatności polityka. Wykazanie takiego interesu ciąży wówczas na oskarżonym/pozwanym dziennikarzu.

[ewe]

NO to w końcu sie dogawarili

[Demurrer]

2. Jesli idzie o ochronę wizerunku. Powołując się na wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 19.04.2000 r. (I ACa 1455/99, OSA 2001/5/27), glosa aprobująca: Kurosz K. Rejent 2002/1/99, należy podkreślić, że: „W procesie o ochronę dóbr osobistych, pozwany ma obowiązek wykazać, że jego działanie nie było bezprawne. Bezprawność działania, zgodnie z art. 81 ust. 1 Prawa autorskiego, wyłącza zgoda uprawnionego. Istnienia zgody uprawnionego ani jej zakresu nie domniemywa się. Pozwany ma obowiązek wykazać, że uzyskał zgodę uprawnionego na rozpowszechnianie jego wizerunku w oznaczonych warunkach”.

.

Ale aby w pełni odczytać tem przepis trzeba sięgnąc do przepisu art. 81 ust.2

zgodnie z którym zezwolenia nie wymaga rozpowszechnianie wizerunku:
1) osoby powszechnie znanej, jeżeli wizerunek wykonano w związku z pełnieniem przez nią funkcji publicznych, w szczególności politycznych, społecznych, zawodowych,
2) osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza.


Czyli tak naprawdę trzeba szukać tego związku, aby działanie nie było bezprawne. Kwestia natomiast zgody dotyczy osób niepublicznych lub publicznych, których publikacja wizerunku nie pozostaje w związku z wykonywaniem przez nich działalności publicznej.

[BLAaa]

W ferworze dyskusji okazało się, że w zasadzie myslimy o tym samym, ale z różnych stron do tego podchodzimy. Długi, jako dziennikarz od strony etycznej, ja mysląc jako polityk, od strony największych zagrożeń. Jak w dwóch zbiorach, znajduje się część wspólna, nie podlegajaca sporom.