Fajny film wczoraj widziałem/am

przez **Flo** » czwartek, 14 gru 2006, 21:27

FiDo napisał(a):
Flo napisał(a):niby nudny pomysl ale ajnie pokazany

nie ma nudnych pomyslow. nudne moze byc tylko wykonanie

nie medrkuj, odkad przebywasz w Lodzi medrkujesz na temat filmu

przez **FiDo** » czwartek, 14 gru 2006, 21:31

Flo napisał(a):nie medrkuj, odkad przebywasz w Lodzi medrkujesz na temat filmu

nie medrkuje tylko sie wymadrzam

przez **FiDo** » czwartek, 14 gru 2006, 23:23

trzy kolory bialy

przez **cushu** » piątek, 15 gru 2006, 14:16

Śniadanie na Plutonie czyli zabawnie o rzeczach smutnych... stary jak wojna sposob radzenia sobie z tragizmem zycia, oswajania strachu przez śmiech. Czechom w ich filmie "Nikt nic nie wie" troche nie wyszło, ale wiele lat pozniej Benigni w "Życie jest piękne" dochodzi już do mistrzostwa w tego typu konwencji. Zreszta w Polsce Bareja też nie zostaje w tyle z oswajaniem mało śmiesznego komunizmu. Innymi słowy Neil Jordan wpisuje się swoim "Śniadaniem..." w całkiem niezłe towarzystwo ludzi którzy maja wyczucie do balansowania po cienkiej linie nad przepaścia. Choć czasem niestety spada, i jesli nie skreca karku, to na pewno obija sobie mocno tylek. Bo o ile śmiech fikcyjnej widowni z ludzkiej tesknoty do miłości i matczynego ciepła podczas pokazu iluzjonisty świadczy o ograniczeniu umysłowym "magika" i jego fanow, o tyle śmiech, badź konsternacja, prawdziwej widowni, gdy głowny bohater nieradzi sobie już z życiem i zwyczajnie wariuje w czasie policyjnego przesluchania - świadczy o tym, że ktoś poszedł o krok za daleko, w sposob całkowicie nieumiejetny.
Przez dwie godziny kinowego seansu zachodziłem w głowe, jakim prawem Jordan chce przywłaszczyć sobie ponad 120 minut mojego życia. Co takiego ważnego chciałby mi powiedzieć? Przecież nie to, że nie zaleznie od tego, jak cieżkie jest życie, zawsze można podejsc do niego z przymruzeniem oka, bo tak łatwiej. W tej kwestii niewiele da sie juz powiedzieć od czasów Monty Pythona.. No i faktycznie, sens historii jest inny.. Jaki? Nie zdradze. Ale mnie, ani nie ogrzał, ani nie oziebił, chociaż komuś może da troche nadzieji.
Inna sprawa, że za nic nie moge się doczekać filmu, w którym bohaterzy uczyliby się śmiać z zycia, a film uczyłby sie razem z nimi. Reżyserzy przyjmują konwencję, która ciągnie sie przez cały film, albo odrzucają ją chwilowo zeby naklepać z zaskoczenia widzowi po gębie, uświadamiajac, co mniej domyślnym, że śmiejesz się idioto, a tu nie ma nic śmiesznego. Tylko pytanie, czy z poczuciem humoru, dystansem i cała tą reszta trzeba się urodzić? Nie można jej sie nauczyć? To dlatego nikt nie kreci takich filmow? A może ja zwyczajnie na nie nie trafiłem?

przez **FiDo** » piątek, 15 gru 2006, 14:56

trzy kolory czerwony

przez **yennefer** » sobota, 16 gru 2006, 17:22

ostatnio troche sie tego nazbierało

Opowieści o zwyczajnym szaleństwie - dobra pozycja na wieczór, z dużą dawką humoru, lekki, ale i taki "do podyskutowania"

Głosy - yy no tu nie mogę być w pełni miarodajnym źródłem informacji, bo oglądałam ten film jakoś nad ranem i niestety parę razy mi się przysnęło, (bynajmniej nie dlatego, żeby był nudny), co spowodowało, że po jakimś czasie straciłam wątek

będę musiała go jeszcze raz kiedyś obejrzeć.

Apartament (Wicker Park) - fajnie było sobie odświeżyć ten film, niezmiennie jestem na tak, nawet pomimo zarzucanej mu nielogiczności (fakt, trochę naciągana momentami intryga, ale jak sie nad tym głebiej zastanowić, kto wie, do czego jest zdolna zazdrosna kobieta :twisted:

), no a ścieżka dźwiękowa miodzio :roll:

i coś z kręgu niemego kina:
Gabinet doktora Caligari (1920) - uznawany za pierwszy na świecie film grozy, mimo że filmy nieme ciężko się ogląda, ten wart jest polecenia, choćby ze względu na klimat.

Pies andaluzyjski (1929) - a tego mimo szczerych chęci nie rozkminiłam - no ale połączenie francuskiego surrealizmu filmowego, freudowskich obsesji na tle seksualnym i szokujących scen, jak rozcinanie brzytwą oka to dość wybuchowa mieszanka , więc chyba mogę sobie pozwolić na samousprawiedliwienie

przez **Mist** » sobota, 16 gru 2006, 19:27

A Scanner darkly na podstawie powieści Philip K. Dicka.

Pierwszy raz obejrzałem film animowany zrealizowany w takiej technice.. Chyba z racji obsady. Ale wypadł dość dobrze.
Co do fabuły - jest równie klarowna jak książkowy pierwowzór, jeśli wiecie co mam na myśli.
Dla lubiących - polecam.

przez **FiDo** » sobota, 16 gru 2006, 22:41

Urodzeni Mordercy (Oliver Stone)

przez **Olga** » niedziela, 17 gru 2006, 00:54

''Rodzinny Dom Wariatów'' "The Family Stone"
Świąteczny czas, jedna wielka rodzina w wielkim domu, w niej różnorodne osobowości i w tym wszystkim sztywna narzeczona jednego z synów... w ten niemile widziany zwiazek wplątują się brat narzeczonego i siostra 'pani sztywnej'.... ogólnie bardzo sympatyczna, nieco wzruszająca i momentami rozbrajająco zabawna opowieść o więzach rodzinnych i wszystkim tym, co się z nimi wiąże

Niezła obsada: Diane Keaton, Craig T. Nelson, Sarah Jessica Parker, Dermot Mulroney, Rachel McAdams...
Polecam, bo warto :spoko:

"Zostańmy Przyjaciółmi" "Just Friends"
Opowieść o dwójce przyjaciół. Ona to Jamie, on to Chris. Znają się od zawsze, rozumieją lepiej niż ktokolwiek, dzielą smutki i radości, aż pewnego dnia on chce przekroczyć 'krąg przyjaźni'... jakie są tego konsekwencje? No cóż.. zobaczcie sami, bo film jest na prawę świetny :spoko:

Czy jest szansa, że w prawdziwym życiu taka historia może się zakończyć w ten sposób?

przez **rysio** » niedziela, 17 gru 2006, 22:24

.
.
.
________________"Ghost World" reż. Terry Zwigoff
________________godny.

przez **Mafi** » poniedziałek, 18 gru 2006, 11:36

"Jersey girl" - mało wymagający film... w sam raz na gorączkę... ale ja ogólnie takie lubię

"Lake house" - no ciut bardziej wymagający... przyjemnie zamotany

Podobał mi się.

przez **Suzy** » poniedziałek, 18 gru 2006, 16:48

Mist napisał(a):Dziś coś dla miłośników zagadek kryminalnych. Spraw dziejących sie wśród angielskiej arystokracji, w pięknych wnętrzach, które- jak przystało na kryminał- skrywają w sobie tajemnice..
Wielbicieli świetnych dialogów, scenariusza jak żywo przypominającego bardziej sztuke teatralną niż film. Taktownie dobranej muzyki. Krótko mówiąc- dobrej rozrywki.

Ja nigdy nie tyję. Moje lęki działają jak aerobik.

któż jak nie Woody Allen mógłby to powiedzieć?

Bardzo polecam najnowszy film tego reżysera- nie możecie się zawieść

Scoop

dzięki uprzejmości p. Mist miałam okazję wreszcie także go zobaczyć...

zastanawiałam się co można o tym filmie napisać i postanowiłam przywałać jeszcze raz powyższy cytat nie dopisując już nic...

film jak zwykle mnie powalił...śmiałam się jak głupia do sera i starałam się zapamiętać choć jeden fajny cytat... szybko jednak się poddałam nie mogąc umiejscowić w swoim mózgu aż tak dużej ilości zabawnych fragmentów

sam scenariusz może i dość oklepany i schematyczny ale postać iluzjonisty ratuje wszystko....

nie mogłam sobie też darować dwóch cytatów :

"Byłem w barze, usłyszałem, że się topisz...dokończyłem herbatę i natychmiast przyszedłem"

"- jakiego jesteś wyznania?
- jestem chrześcijanką, a pan?
- ja? początkowo byłem hebrajskiego, ale teraz, przeszedłem na narcyzm"

................................................................................
...kolejny raz doszłam do wniosku, że jakbym mogła umówić się na kolację z jakimś aktorem/reżyserem byłby to tylko i wyłącznie Woddy Allen :oops:

.... jego niesamowicie powalające poczucie humoru i styl bycia są tak oryginalne, że jest to najbardziej niesamowity facet na naszym globie :wink:

przez **rysio** » poniedziałek, 18 gru 2006, 21:45

egzaltacja często tu zagląda

Fajny film wczoraj widziałem/am

Kto przegląda forum